JOKER

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Πέμπτη - Τρίτη

00:00

 

Σε μια ταραγμένη Γκόθαμ Σίτι ο Άρθουρ Φλεκ είναι ένας κοινωνικά απροσάρμοστος, μοναχικός άντρας που ζει με τη μητέρα του και δουλεύει ως κλόουν. Ονειρεύεται καριέρα κωμικού, αλλά όταν η ασφυκτική πίεση του περιβάλλοντός του κορυφωθεί, η έκρηξή του θα λάβει απρόβλεπτες διαστάσεις.

Στο Κέντρο του Κύκλου

(Ορφέας Περετζής, 2016)

Σάββατο στις 20.30

Ακολουθεί Q&A με τον σκηνοθέτη με θέμα "Καταγράφοντας την Υπερβατική Εμπειρία" και

εισηγήσεις από τον Νίκο Ερηνάκη Δρ. Φιλοσοφίας και τον Γιώργο Σπυρούλη, Ψυχίατρο-Ψυχοθεραπευτή.

 

Η θεατρική εμπειρία μέσα από τα παρασκήνια καλοκαιρινών παραστάσεων της ομάδας Ρόδα αλλά και τις προσωπικές εξομολογήσεις των μελών της.

 

ΣΙΝΕΜΑ ΚΑΙ ΦΡΟΥΝΤ

Η Έκλειψη

(L’Eclisse) 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 17:00

Σινεφίλ 1962 | Α/Μ | Διάρκεια: 126' Ιταλο-γαλλική ταινία, σκηνοθεσία Μικελάντζελο Άντονιόνι με τους: Αλέν ντελόν, Μόνικα Βίτι, Φράνσισκο Ραμπάλ, Λίλα Μπρινιόνε

 

Η Βιτόρια χωρίζει με τον μεγαλύτερό της εραστή Ρικάρντο, περιπλανιέται στις αίθουσες του Χρηματιστηρίου όπου η μητέρα της χάνει ένα τεράστιο ποσό κι έχει μια εφήμερη και χωρίς πάθος σχέση με ένα νεαρό χρηματιστή. Τελευταίο μέρος της τριλογίας της αποξένωσης και μια από τις πιο ώριμες ταινίες του Αντονιόνι. Ειδικό βραβείο Φεστιβάλ Καννών 1962.

 

Ακολουθεί συζήτηση:

Μαρία Παραδείση, αναπληρώτρια καθηγήτρια, ιστορικός κινηματογράφου

Γιάννης Βαρτζόπουλος, ψυχαναλυτής

Συντονίζει η Λίζα Νικολοπούλου

 

 

Η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία στον Κινηματογράφο Τριανόν

Σινεμά με τον Φρόυντ

 

Κινηματογράφος σύγχρονος και διαχρονικός

 

Η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία διοργανώνει για έκτη συνεχή χρονιά σειρά  κινηματογραφικών προβολών με τίτλο «Σινεμά με τον Φρόυντ». Ο φετινός κύκλος πραγματοποιείται και πάλι σε συνεργασία με τον Κινηματογράφο Τριανόν.

Παρακολουθούμε ταινίες του κλασικού και σύγχρονου κινηματογράφου, με μεγάλη καλλιτεχνική αξία. Η ψυχαναλυτική ματιά, επιχειρεί να αναδείξει τη σύνδεση  πλευρών της εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας, μέσα από τα αλληλένδετα στοιχεία της μορφής και του περιεχομένου της ταινίας που διακινούν το ενδιαφέρον μας.  Μετά το πέρας κάθε προβολής, το κοινό  έχει την ευκαιρία να παρακολουθεί, αλλά και να συμμετέχει  στη  συζήτηση ψυχαναλυτών με ανθρώπους της τέχνης και των επιστημών, ώστε να συναντηθούν μέσω του διαλόγου οι διαφορετικοί τρόποι ερμηνείας και απόλαυσης της κινηματογραφικής εμπειρίας.

 

Στις ταινίες που επελέγησαν για την φετινή χρονιά και ανήκουν σε διαφορετικά κινηματογραφικά είδη, χρονικές περιόδους και γεωγραφικά μήκη και πλάτη, κυρίαρχο θέμα είναι το εύθραυστο των ανθρώπινων σχέσεων καθώς η αγωνιώδης αναζήτηση για σύνδεση με τον άλλον προσκρούει στο φόβο, το ναρκισσισμό, την αποφυγή αναγνώρισης των ελλειμμάτων του εαυτού, δημιουργώντας συγκρούσεις και ρήξεις που καθιστούν  αυτήν την επικοινωνία δυσχερή αν όχι αδύνατη.

 

Κυριακή 20 Οκτωβρίου, Η Έκλειψη (LEclisse) του  MichaelangeloAntonioni (1962, 126΄).

Kυριακή 15 Δεκεμβρίου, Η ζωή του Μπράιαν (Life of Brian) των Μοnty Python (1979, 94)

Κυριακή 19 Ιανουαρίου, Τα μυθικά πλάσματα του Νότου (Beasts of the Southern Wild) του Βenh Zeitlin (2012, 93΄)

Kυριακή 16 Φεβρουαρίου, Αόρατη Κλωστή (Phantom Thread) του Paul Thomas Anderson (2017, 130΄)

Kυριακή 15 Μαρτίου, Τοkyo Story του ΥasujiroOzu (1953, 136΄)

Kυριακή 12 Απριλίου, Μικρή Ερωτική Ιστορία (A short film about love) του ΚrzystofKieslowski (1988, 87΄)

 

Ώρα Έναρξης Προβολών  17.00 στον Κινηματογράφο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101).

Γενική είσοδος : 7 ευρώ

 

Η ταινία  Έκλειψη του Μ. Αντονιόνι, μέσω του κεντρικού προσώπου που ερμηνεύει η Μόνικα Βίτι, μας μεταφέρει όλο το άγχος και τη δυσφορία που προκαλεί η μάταιη αναζήτηση νοήματος ζωής στις άμεσες μεταπολεμικές συνθήκες του οικονομικού θαύματος και της ανόδου του καταναλωτισμού. Ακρογωνιαίος λίθος του μοντερνισμού στον κινηματογράφο η Έκλειψη καταργεί την ακολουθία της αιτιώδους συνάφειας (σχέση αιτίου- αποτελέσματος) και τη χωροχρονική συνέχεια της κλασικής αφήγησης θέτοντας το θεατή  σε κριτική θέση προς τα δρώμενα.  

Στην ταινία του TerryJones,  γνωστή στην Ελλάδα με τον τίτλο Ένας προφήτης μα τι προφήτης,  οι MontyPython, που έγραψαν και το σενάριο,  με το γνωστό ανατρεπτικό – σουρεαλιστικό ύφος τους, μετατρέπουν την αγωνιώδη αναζήτηση για τον άλλο σε μαζική υστερία. Το σχόλιο της ταινίας πάνω στην οικουμενική αυτή ψυχική ανάγκη για πίστη σε κάτι παντοδύναμο θεωρήθηκε τόσο βλάσφημο ώστε η ταινία να απαγορευτεί σε τρία κράτη (Ιρλανδία, Νορβηγία και Ιταλία).

 

Ο BenhZeitlin στα Μυθικά Πλάσματα του Νότουμας εισάγει στον φαντασιακό, ουτοπικό κόσμο του Bathtub όπως καταγράφεται και ξεδιπλώνει τη δυναμική του μέσα από το βλέμμα της εξάχρονης  Hushpuppy. Ενός υγρού,  αισθησιακού  σύμπαντος  που λειτουργεί και προσπαθεί μάταια να οργανωθεί εκτός των τειχών του αποστειρωμένου, τεχνοκρατικού, mainstream κόσμου. Ο φακός του σκηνοθέτη κινείται με δεξιοτεχνία, υφαίνοντας σταδιακά έναν συμβολικό μεταβατικό  χώρο μεταξύ τραυματικής πραγματικότητας και κατακλυσμικής φαντασίωσης. Τα αρχαϊκά θηρία  απελευθερώνονται από τους πάγους του Νότιου Πόλου και κινούνται απειλητικά προς τη μικρή ηρωίδα, μέχρι εκείνη να βρει τρόπους -αν όχι να τα δαμάσει- να συμφιλιωθεί με αυτά.

 

Ο Paul Thomas Anderson περιγράφει την αδυναμία ουσιαστικής συνύπαρξης ανάμεσα στα δύο φύλα που καθορίζει η μεγάλη ταξική διαφορά  στη συντηρητική αγγλική κοινωνία της δεκαετίας του πενήντα. Οι παραδοσιακές έμφυλες σχέσεις εξουσίας  αντιστρέφονται όταν η απόλυτη κυριαρχία του ώριμου άνδρα  κυριολεκτικά κατακρημνίζεται  από τη νεαρή σύντροφό του παίρνοντας διαστροφικές διαστάσεις. Η Αόρατη κλωστή δημιουργεί ταυτόχρονα ένα πορτραίτο του φρενήρους κόσμου της υψηλής μόδας σε μια κλασική αφήγηση που καθορίζεται  από την υφή, τα χρώματα, τα βλέμματα, τους ήχους και τις γεύσεις, που αναδύονται καθοριστικά μέσα από τις πολυσήμαντες εικόνες.

Mοναδικό δείγμα ασκητικής αισθητικής και μίνιμαλ θεματικής, με την κάμερα στο ύψος της «ιεροτελεστίας του τσαγιού» για να δημιουργεί την  αίσθηση της οικειότητας, το έργο του Οzu εστιάζει στις σχέσεις γονέων και παιδιών. Το ζήτημα της αδύνατης ψυχικής σύνδεσης αποτελεί την κυρίαρχη θεματική στην ταινία Tokyo Story όπου το χάσμα μεταξύ γενεών συναρθρώνεται με το χάσμα παλιού και καινούργιου. Στην ταινία αυτή η νέα γενιά λύνει το ζήτημα της ανάγκης για διαφοροποίηση μέσα από μια στάση ψυχρής αποσύνδεσης αρνούμενη να ενσωματώσει τις ρίζες της ως κομμάτι της καινούργιας της ταυτότητας. Η προηγούμενη γενιά αντιμετωπίζει μια ανείπωτη μοναξιά βρίσκει όμως τελικά κάποια σύνδεση από μια ανέλπιστη πηγή εκτός δεσμών αίματος.

 

Η αγωνιώδης αλλά συγκρουσιακή  αναζήτηση της σύνδεσης με τον “άλλον” που διατρέχει όλες τις ταινίες των φετινών προβολών, φτάνει στο απόγειό της με την Μικρή Ερωτική Ιστορία του Κισλόφσκι. Ο Τόμεκ αγαπά εμμονικά την Μάγκντα μόνο όσο αυτή παραμένει μια άκαμπτη φαντασίωση ακινητοποιημένη από την απόσταση της εν αγνοία παρακολούθησής της. Ένας τραγικός ύμνος στο ανέφικτο του έρωτα δοσμένος  όμως με τον μοναδικό τρόπο του Κισλόφσκι, μέσα από τον οποίο ακόμα και η οδύνη- με μόνιμο σκηνικό το εργατικό κτιριακό συγκρότημα- αποκτούν τη δική τους ομορφιά και ποιητικότητα.

 

 

Οργανωτική επιτροπή: Χ. Χατζή, Ε. Νικολοπούλου, Α. Μοσκώφ, Δ. Εμπέογλου, Π. Ζέη, Μ. Παραδείση

 

Links

Επίσημη ιστοσελίδα http://psychoanalysis.gr/

FB Event https://www.facebook.com/events/509365069416157/

12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα ελεύθερη

Κινηματογραφικό αφιέρωμα στο Τριανόν

 

21-23 Οκτωβρίου 2019

Είσοδος ελεύθερη

 

Για πέμπτη χρονιά φέτος οι εκδηλώσεις «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα ελεύθερη» γεμίζουν την πόλη. Πέντε φορείς, το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, η Περιφέρεια Αττικής, ο Δήμος Αθηναίων, τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και η ΕΡΤ, αναλαμβάνουν τη διοργάνωση και υποστηρίζουν ένα σύνολο δράσεων για την ανάδειξη της επετείου της απελευθέρωσης της πρωτεύουσας από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής τον Οκτώβριο του 1944 ως μιας πάνδημης γιορτής της πόλης. Οι εκδηλώσεις στοχεύουν να αποτυπώσουν τα δεινά που υπέστη η χώρα κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής ειδικότερα, αλλά κυρίως να αναδείξουν τον αγώνα του ελληνικού λαού ενάντια στον φασισμό/ναζισμό, την προσήλωσή του στην ιδέα της ελευθερίας και την ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος. Στη φετινή διοργάνωση, έμφαση δίνεται στην καλλιτεχνική ζωή στα χρόνια της Κατοχής, με ειδικές εκδηλώσεις για το θέατρο, τα εικαστικά και το ρεμπέτικο τραγούδι.

 

Εκθέσεις, εκδηλώσεις λόγου, ιστορικοί περίπατοι, μουσική, κινηματογραφικές προβολές, εκπαιδευτικά προγράμματα αποτελούν διαύλους διάχυσης της επιστημονικής έρευνας στο ευρύ κοινό. Στις εκδηλώσεις συμμετέχει και συνεργάζεται ένα πολύμορφο σύνολο φορέων (υπουργεία, δήμοι, αρχειακοί φορείς, μουσεία, σχολεία, πανεπιστημιακά ιδρύματα) και ομάδων πολιτών.

 

Η «Αθήνα ελεύθερη», ένα δυναμικό και φιλόδοξο πρόγραμμα Δημόσιας Ιστορίας, έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό στην επίσημη μνήμη της περιόδου της Κατοχής.

 

***

 

Αντίσταση και συνεργασία στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο

 

Το φετινό κινηματογραφικό αφιέρωμα του «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα ελεύθερη» αποτυπώνει μέσα από ταινίες μυθοπλασίας από τη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση, τη Δανία και την Ουγγαρία τις δύο αντίθετες όψεις στις σχέσεις των κατακτημένων λαών με τους Ναζί: την αντίσταση απέναντι στους κατακτητές, αλλά και τη συνεργασία με τις δυνάμεις του Άξονα. Το χρονικό του αγώνα των Γάλλων σιδηροδρομικών υπαλλήλων ενάντια στους Ναζί στο Η μάχη των σιδηροδρόμων (1946) του Ρενέ Κλεμάν έρχεται σε αντίφαση με τον Λακόμπ Λισιέν, τον πρωταγωνιστή του Λουί Μαλ, σε μία από τις πρώτες ταινίες του γαλλικού κινηματογράφου με θέμα τη συνεργασία τμήματος της γαλλικής κοινωνίας με τους Γερμανούς κατακτητές, αλλά και το Ειδικό Δικαστήριο, την ταινία του Κώστα Γαβρά για το καθεστώς της φιλογερμανικής κυβέρνησης του Βισύ στη Γαλλία. Παράλληλα, το αντιπολεμικό αριστούργημα του Ταρκόφσκι, Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν, όπου ο Ιβάν, ως προσωπική επιλογή, επιμένει να πολεμήσει τους Γερμανούς και η ιστορία δύο μελών της αντίστασης στη Δανία στο Μέρες Θυμού αντιπαραβάλλονται στην ταινία 1945 του Φέρεντς Τόροκ με τη συλλογική ενοχή ενός χωριού στην Ουγγαρία για την ανοχή της εξόντωσης της εβραϊκής κοινότητας και την εκμετάλλευση των εβραϊκών περιουσιών.

Στο πρόγραμμα εντάσσονται και 2 ελληνικά ντοκιμαντέρ που αφηγούνται γεγονότα από την περίοδο της γερμανικής κατοχής στη Θεσσαλονίκη, Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα (Το μπλόκο της Καλαμαριάς) σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Αγραφιώτη και τοΑπό τον τρόμο στην αντίσταση (Ναζιστικό στρατόπεδο Π. Μελά, Θεσσαλονίκη 1941-1944) του Γιώργου Κεραμιδιώτη, καθώς και το ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδαρού Ο αντιφασιστικός αγώνας στη Μέση Ανατολή.

 

 

Επιμέλεια προγράμματος: Γιάννης Γκλαβίνας, Δρ. Ιστορίας, αρχειονόμος στην Κεντρική Υπηρεσία των ΓΑΚ, μέλος της ομάδας εργασίας του «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα ελεύθερη»

Πρόγραμμα προβολών

 

Η ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

 

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου*

 

18:30 Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα (Το μπλόκο της Καλαμαριάς), Σκην. Μιχαήλ Αγραφιώτης

19:40 Από τον τρόμο στην αντίσταση (Ναζιστικό στρατόπεδο Π. Μελά, Θεσσαλονίκη 1941-1944), Σκην. Γιώργος Κεραμιδιώτης

21:30 Ο αντιφασιστικός αγώνας στη Μέση Ανατολή, Σκην. Λεωνίδας Βαρδαρός

*Όλες οι προβολές της Δευτέρας θα γίνουν παρουσία των σκηνοθετών και θα ακολουθήσει Q&A.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

 

Τρίτη 22 Οκτωβρίου

 

18:00 Η μάχη των σιδηροδρόμων, Σκην. Ρενέ Κλεμέντ, Γαλλία, 1946

19:45 Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν, Σκην. Αντρέι Ταρκόφσκι, ΕΣΣΔ, 1962

21:30 Μέρες Θυμού, Σκην. Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, Δανία, 2008

 

 

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου

18:00 1945, Σκην. Φέρεντς Τόροκ, Ουγγαρία, 2017

19:40 Επώνυμο: Λακόμπ, Όνομα: Λισιέν, Σκην. Λουί Μαλ, Γαλλία, 1974

22:10 Ειδικό δικαστήριο, Σκην. Κώστας Γαβράς, Γαλλία, 1975

***

 

Λίγα λόγια για τις ταινίες

 

Η μάχη των σιδηροδρόμων/LaBatailleduRail, Σκην. Rene Clement, Γαλλία, 1946, 87’, A/M

Γυρισμένο με ερασιτέχνες ηθοποιούς και πραγματικά πρόσωπα (της Αντίστασης και εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους), το ντεμπούτο του Ρενέ Κλεμάν στηρίζεται σε εξομολογήσεις αντιστασιακών, οι οποίοι και χρηματοδότησαν την ταινία ως απάντηση στις κατηγορίες ότι οι Γάλλοι παραδόθηκαν αμαχητί και συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Η ταινία τιμήθηκε στις Κάνες με το Βραβείο της Διεθνούς Επιτροπής και της σκηνοθεσίας.

 

Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν/IvanovoDetstvo, Σκην. ΑndreiTarkovsky, ΕΣΣΔ, 1962, 95’, Α/Μ

Ο δωδεκάχρονος Ιβάν συμμετέχει σε επικίνδυνες στρατιωτικές αποστολές των αντιστασιακών εναντίον των Ναζί και πιάνει φιλίες με τρεις συμπονετικούς Σοβιετικούς αξιωματικούς. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ταρκόφσκι, βασισμένη σε ένα αντιπολεμικό διήγημα του Βλαντιμίρ Μπογκομόλοφ, έκανε μεγάλη αίσθηση στον κινηματογραφικό χώρο και επαινέθηκε από εξέχουσες διεθνείς προσωπικότητες. Βραβείο Χρυσού Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

 

Μέρες θυμού/Flammen & Citronen, Σκην. Ole Christian Madsen, Δανία, 2008, 130’, Έγχρωμη

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, δύο αχώριστοι φίλοι με τα παρατσούκλια Flame και Citron αμφισβητούν και αμφισβητούνται από τα υπόλοιπα μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης στην οποία ανήκουν, ενώ προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν πού ξεκινά η αλήθεια και πού τελειώνει το ψέμα. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και λεπτομερείς μαρτυρίες συναγωνιστών τους.

 

Ειδικό Δικαστήριο/Section Spéciale, Σκην. Κώστας Γαβράς, Γαλλία, 1975, 118’, Έγχρωμη

Ένας νεαρός Γερμανός αξιωματικός σκοτώνεται στο κατεχόμενο Παρίσι. Η υποτακτική κυβέρνηση Βισύ ξεκινάει την έρευνα για τη δολοφονία. Τέσσερις νεαροί Γάλλοι ιδεαλιστές συλλαμβάνονται, βασανίζονται και καταδικάζονται εις θάνατο. Είναι φανερό πως δεν έχει σημασία αν είναι αθώοι ή ένοχοι. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κανών και υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Επώνυμο: Λακόμπ, Όνομα: Λισιέν/LacombeLucien, Σκην. LouisMalle, Γαλλία, Ιταλία, Δυτική Γερμανία, 1974, 139', Έγχρωμο

Το καλοκαίρι του 1944 βρίσκει τον 18χρονο Λισιέν σε μια μικρή πόλη στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας να δουλεύει για τη γερμανική αστυνομία. Ο πατέρας του είναι φυλακισμένος στη Γερμανία, ενώ η μητέρα του βγαίνει με τον εργοδότη της. Τότε, ο Λισιέν γνωρίζει τη Φρανς Χορν, την κόρη ενός πλούσιου Εβραίου. Πρόκειται για μία από τις πρώτες ταινίες που ασχολήθηκαν ανοιχτά με τη συνεργασία μερίδας Γάλλων πολιτών με τους Γερμανούς κατακτητές, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, που οδήγησαν τον Λουί Μαλ να μεταναστεύσει στην Αμερική. Την υπέροχη μουσική επένδυση της ταινίας υπογράφει ο Τζάνγκο Ράινχαρντ.

 

1945, Σκην. Ferenc Török, Ουγγαρία, 2017, 91’, Α/Μ

Λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου, δύο Εβραίοι επιστρέφουν στο χωριό τους μαζί με τα λιγοστά τους υπάρχοντα. Η άφιξή τους φέρνει αναστάτωση στους κατοίκους, οι οποίοι ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν πρόσωπα από το παρελθόν, αλλά και τις συνέπειες για τα όσα έπραξαν εις βάρος τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Ούγγρος σκηνοθέτης Φέρεντς Τόροκ παραδίδει ένα μέγιστο καλλιτεχνικό επίτευγμα, με συνεργάτες τον νοβελίστα Γκάμπορ Τ. Ζάντο στο σενάριο, τον βετεράνο διευθυντή φωτογραφίας Έλεμερ Ραγκάλι και τον αρχιτέκτονα Λάζλο Ράτζικ στη σκηνογραφία.

 

Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα (Το μπλόκο της Καλαμαριάς), Σκην. Μιχάλης Αγραφιώτης, Ελλάδα, 2019, 50’, Έγχρωμη, Α/Μ

Στις 13 Αυγούστου 1944, Έλληνες συνεργάτες των Ναζί εισέβαλαν στην Καλαμαριά έχοντας μια λίστα προγραφών με υποψήφια θύματα. Μέχρι το μεσημέρι είχαν δολοφονήσει 11 άτομα. Τότε, ο δήμαρχος οργάνωσε ένα γλέντι προς τιμήν τους. Οι εισβολείς μέθυσαν και αποχώρησαν τραγουδώντας «Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα», χωρίς να φτάσουν στο τέλος της λίστας.

 

Από τον τρόμο στην αντίσταση – Ναζιστικό Στρατόπεδο Παύλου Μελά Θεσσαλονίκη 1941-1944, Σκην. Γιώργος Κεραμιδιώτης, Ελλάδα, 2018, 87’, Έγχρωμη, Α/Μ

Η ταινία αφηγείται γεγονότα που συμβαίνουν στο ναζιστικό στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, στην ευρύτερη περιοχή της πόλης και της Βόρειας Ελλάδας, καθώς και στη ναζιστική Γερμανία την περίοδο 1941-1944. Όπως σε κάθε πολεμική ταινία, όπου έχουμε στρατό κατοχής, εκτελέσεις, μάχες και πράξεις αντίστασης, έτσι κι εδώ έχουμε φυλακισμένους, αντιστασιακούς, συνεργάτες του εχθρού, αλλά και ιστορίες αγάπης.

 

Ο Αντιφασιστικός αγώνας στη Μέση Ανατολή, Σκην. Λεωνίδας Βαρδαρός, Ελλάδα, 2018, 72’, Έγχρωμη, Α/Μ

1941. Όπως και σήμερα, ο πόλεμος και η πείνα προκαλούν πελώρια κύματα προσφυγιάς. Μόνο που η διαδρομή είναι αντίστροφη: από την κατεχόμενη Ελλάδα, όσοι δεν πνίγονται, κατευθύνονται προς τα τουρκικά παράλια, κι από κει για Κύπρο, Αίγυπτο, Συρία. Οι γυναίκες με τα μικρά και τους γέρους στους καταυλισμούς και οι άντρες «στολή και δρόμο για την Παλαιστίνη», στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής. Οι παρεμβάσεις των Άγγλων σηματοδοτούν την αρχή του Εμφυλίου.

Οικογενειακή Ευτυχία Α.Ε.

Family Romance, LLC

Π Ρ Ο Σ Ε Χ ΩΣ

 

Στην «Οικογενειακή Ευτυχία Α.Ε.» μπορεί κανείς να νοικιάσει φίλους, followers, ακόμη και συγγενείς, όπως στην περίπτωση της 13χρονης Ίσι που βλέπει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας να αντικαθιστά τον αγνοούμενο πατέρα της. Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, πρόκειται όμως για μια σύγχρονη αστική πραγματικότητα η οποία ενέπνευσε στον Χέρτζογκ την πιο παράδοξη ταινία μυθοπλασίας που παρέδωσε τα τελευταία χρόνια.

Μέγιστος διανοητής καλλιτέχνης των καιρών μας (και διαχρονικά), ο Χέρτζογκ είναι με ασίγαστους ρυθμούς κοντά μας. Ευτυχώς. Τη φορά αυτή εκ νέου με μια αλλόκοτη φιξιόν. Είμαστε στη σημερινή Ιαπωνία όπου ένα μικρό κορίτσι περιμένει στο πάρκο έναν άνδρα που της αποκαλύπτει πως είναι ο πατέρας της. Την εγκατέλειψε μετά από το πρόωρο διαζύγιο. Η αλήθεια, όπως σύντομα θα μάθουμε, είναι κατάτι διαφορετική. Ο άνδρας είναι στην πραγματικότητα ηθοποιός, υπό την εποπτεία της εταιρείας «Family Romance LLC» που επανδρώνει με ηθοποιούς ρόλους ζωής που οι πραγματικοί ιθύνοντες δεν μπορούν να υποδυθούν.

Ο Χέρτζογκ μεγαλουργεί, διαλύει τα όρια πραγματικότητας-μυθοπλασίας, προτρέπει σε αυτοσχεδιασμούς, κάνει το αδέξιο να φαίνεται επιδέξιο και ξεφεύγει σε μια ανθρωποποίηση (οι ηθοποιοί δένονται στ' αληθεια με τους ανθρώπους που επικοινωνούν) που περιπλέκει επ' άπειρον το συναρπαστικό αυτό έργο. Η.Δ.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Werner Herzog
ΣΕΝΑΡΙΟ: Werner Herzog
ΜΟΥΣΙΚΗ: Ernst Reijseger
ΜΟΝΤΑΖ: Sean Scannell
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Yuichi Ishii, Mahiro Tanimoto

ΒΕΡΝΕΡ ΧΕΡΤΖΟΓΚ
Θρύλος του σινεμά, πολυπράγμων και πολυβραβευμένος Γερμανός δημιουργός γεννημένος στο Μόναχο το 1942. Έχει στο ενεργητικό του πλήθος ντοκιμαντέρ, μυθοπλασιών και μικρού μήκους ταινιών, μερικές εκ των οποίων συγκαταλέγονται στις επιδραστικότερες δημιουργίες του παγκόσμιου σινεμά του δευτέρου μισού του 20ού αιώνα.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ  (ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗ)
2019 Family Romance LLC
2010 Cave of Forgotten Dreams
2007 Encounters at the End of the World
2005 Grizzly Man
2000 Invincible
1999 My Best Friend
1987 Cobra Verde
1982 Fitzcarraldo
1979 Nosferatu the Vampyre
1972 Aguirre, the Wrath of God

Newsletter

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο για να μπορείτε να ενημερωθείτε άμεσα για τα νέα μας..

Επικοινωνια

Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101 (Μετρό Βικτώρια)

Social Media

Ακολουθήστε μας στα social media