Music in Motion 2017

Music in Motion 2017

Κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ

Σάββατο27 & Κυριακή 28 Μαΐου 2017

 Ώρα έναρξης: 21.00 

Εισιτήρια 

Ημερήσιο: 10 (κανονικό)/ 8 ευρώ (φοιτητικό - ανέργων - ΑμεΑ) 

Διημέρου: 16 (κανονικό) / 12 (φοιτητικό - ανέργων - ΑμεΑ) 

Το φεστιβάλ MUSIC IN MOTION είναι η μοναδική πλατφόρμα στη χώρα μας που φέρνει σε επαφή καλλιτέχνες του χορού με δημιουργούς σύγχρονης μουσικής, με σκοπό να προκύψουν πρωτότυπες χορογραφίες πάνω σε σημερινά μουσικά έργα.

Το φεστιβάλ διοργανώνεται από το 2015 μία φορά το χρόνο κάθε Μάιο, από το δίκτυο MUSIC IS.Στις δύο πετυχημένες διοργανώσεις των προηγούμενων ετών συμμετείχαν21 συνθέτες, 26 χορογράφοι και 78 χορευτές.

Στο 3ο Φεστιβάλ MUSIC IN MOTION, που θα πραγματοποιηθεί στις 27 και 28 Μαΐου 2017, δεκατέσσερις χορογράφοι παρουσιάζουν τις δημιουργίες τους πάνω σε μουσικές συνθέσεις δέκα Ελλήνων συνθετών σύγχρονης μουσικής.

Για τη φετινή διοργάνωση του φεστιβάλ, το δίκτυο MUSIC IS συνεργάστηκε με τον χορογράφο Κωνσταντίνο Μίχο, ο οποίος μετά από ανοιχτό κάλεσμα οργάνωσε μια σειρά βιωματικών, μη ιεραρχικών συναντήσεων χορογράφων και μουσικών, που οδήγησαν στο σχηματισμό των «ζευγών» συνεργασιών (χορογράφος – συνθέτης/τρια).

Πρόγραμμα

Σάββατο 27

Moving Sound
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΚατερίνα Γιαννούλη ΣΥΝΘΕΣΗAλέξης Πορφυριάδης
ΗΧΟΣΔημήτρης Παπαβασιλείου ΧΟΡΕΥΕΙΚατερίνα Γιαννούλη
ΠΑΙΖΕΙ ΖΩΝΤΑΝΑ Δημήτρης Παπαβασιλείου
42 γραφικές παρτιτούρες – οδηγίες διαμόρφωσης δράσεων, κατά τις οποίες η κίνηση
συνδιαλέγεται με τον ήχο. Το πλήθος και το υλικό των δράσεων που θα παρουσιαστούν,
η σειρά, οι διάρκειες ή οι επαναλήψεις και ο δρόμος μετάβασης αφήνονται στη συλλογική
απόφαση των ερμηνευτών.
Παρουσιάζονται 14 δράσεις βασισμένες πάνω σε 14 γραφικές παρτιτούρες. Τα βασικά εργαλεία
προέκυψαν από τη φορμαλιστική αλλά και τη συναισθηματική ανάγνωση των σχημάτων και
συμβόλων του δημιουργού. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην αποδόμηση των στοιχείων της κάθε
παρτιτούρας και στη ανασύνθεση τους με άξονες της από κοινού έννοιες του χώρου, χρόνου
και δυναμικής όπως επίσης της σχέσης ήχου και κίνησης που προκύπτει στην καθεμία από τις
παρτιτούρες. Με τα εργαλεία αυτά χτίζεται ένα περιβάλλον παλλόμενων διπόλων που εκτείνονται
από το μικροδομικό ως το μακροδομικό επίπεδο, εξελίσσονται πάνω στη σκηνή, συντονίζονται,
αντιδιαστέλλονται και συνομιλούν.
Κύριος στόχος μας ήταν η εξερεύνηση της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας, και της
διαδρομής από την αφηρημένη σύλληψη μιας αρχικής ιδέας ως την τελική υλοποίησή της,
βασισμένοι στον διάλογο αυτοσχεδιαστικών δομών και προαποφασισμένων κινητικών και
ηχητικών υλικών.


Αποτύπωμα
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΟμάδα αήρ (Μαρία Βάθη, Κατερίνα Κληροδέτη)
ΣΥΝΘΕΣΗΒασίλης Γκότσης [Three (bodyspictureschances)]
ΧΟΡΕΥΟΥΝΚατερίνα Κληροδέτη, Κωνσταντίνα Βασιλάκη
ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΙΑΝΟ Κατερίνα Γρηγοριάδου, Ολυμπία Παπαναγιώτου, Χριστίνα Σπυριδάκη
«Αποτύπωμα», ένα ντόμινο των σωμάτων και του μυαλού, ότι αποτύπωμα αφήνεται
καλύπτεται από τον άλλον. Ένα παιχνίδι που ξεκινά με δύο απομακρυσμένα σώματα που
ξαφνικά γίνονται ένα και πάλι απομακρύνονται. Το παιχνίδι του «αποτυπώματος» που
δημιουργεί μια συνεχόμενη, εμμονική διάσταση που δεν σταματά ποτέ... και ξεκινά πάλι
από την αρχή...
Το έργο «Αποτύπωμα», βασίζεται σε αυτοσχεδιαστικές ιδέες, μελετά την σχέση δυο σωμάτων
και το πως αυτά συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, πόσο κοντά και πόσο μακρυά μπορεί να είναι,
χρησιμοποιώντας κινησιολογικές λούπες και την αίσθηση ότι το ένα σώμα εισχωρεί στο άλλο.
Οι χορευτές ακολουθούν την μουσική, δημιουργώντας μια εξάρτηση μεταξύ της κίνησης και της
κάθε νότας, δημιουργώντας ένα κοινό παλμό.


BluePoint
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΑθηνά Κυρούση Salvucci
ΣΥΝΘΕΣΗΜπάμπης Κανάς (κουαρτέτο για όμποε και έγχορδα, τρίτο μέρος)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΝίκος Βλαχογιάννης, Αριάδνη Κίτσου, Ελένη Πανταζάτου, Αθηνά Κυρούση
ΠΑΙΖΟΥΝΔ. Βάμβας, όμποε και μέλη του κουαρτέτου «L’ Anima»
Ένα μικρό αγόρι παίζει με μία μπάλα ανέμελα. Ξεχνιέται, δεν υπάρχει χρόνος που τρέχει,
δεν υπάρχει τίποτε από πίσω πέρα από ένα παιχνίδι χωρίς προσδοκίες. Από την
άλλη πλευρά ορμούν στον χώρο τρεις περσόνες ντυμένες επίσημα κουβαλώντας μια
υδρόγειο σφαίρα. Είναι τραπεζικοί; Πολιτικοί; Δημόσιοι υπάλληλοι; Τσιράκια ενός
μεγαλοεπιχειρηματία;
Φλυαρούν, ναρκισσεύονται, διψούν για αυτήν την υδρόγειο σφαίρα, συνομιλούν γύρω από
αυτήν σαν να βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Την χαιδεύουν, την κρύβουν,
την γλύφουν, την διεκδικούν, παίζουν μαζί της με ποικίλους τρόπους. Όχι όμως όπως θα
έπαιζε στην προκειμένη περίπτωση το αθώο αγόρι. Τρεις περσόνες όπου κοκκορεύονται για
τα κατορθώματά τους προσπαθώντας να εξουσιάσουν με την έντονη παρουσία τους, με την
κολακεία τους, με την φθήνεια του λόγου τους. Οι λέξεις, κινήσεις τους είναι κάτι χειρότερο
από πλαστές, θυμίζουν χειρονομίες πολιτικών. Είναι ανούσειες, υπενθυμίζοντάς μας έτσι την
ματαιότητα του λόγου στην καθημερινότητά μας και την αθωότητα που χάνεται.


Stasis
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΕλισάβετ Πλιακοστάθη
ΣΥΝΘΕΣΗΣπύρος Μάζης (10 Dimensions-AEB 160)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΑνθή Θεοφιλίδου, Ελισάβετ Πλιακοστάθη, Ευγενία Σιγαλού
Το έργο STASIS αφορά στην αναπαράσταση του μουσικού κομματιού 10 Dimensions-AEB
160 του συνθέτη Σπύρου Μάζη μέσα από την προσωπική ματιά της χορογράφου Ελισάβετ
Πλιακοστάθη. Το έργο 10 Dimensions-AEB 160 είναι εµπνευσµένο από την επιστηµονική
θεωρία των 10 διαστάσεων. Κάποιες θεωρίες συµπεριλαµβανοµένης και της θεωρίας των
υπερχορδών θεωρούν ότι στο σύµπαν υπάρχουν περισσότερες διαστάσεις και µια θεωρία
από αυτές προτείνει ένα συγκεκριµένο αριθµό 10 διαστάσεων.
Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ο συνθέτης επιχειρεί να αναπαραστήσει τις 10 διαστάσεις
µουσικά χρησιµοποιώντας για κάθε διάσταση 16 αρµονικούς ήχους. Έτσι, συνολικά στις 10
διαστάσεις χρησιμοποιήθηκαν 160 αρµονικούς (10*16) τριών βασικών νοτών (ΑΕΒ160).
Με βάση τη δομή και το περιεχόμενο του μουσικού έργου, η χορογράφος διερευνά τη
σχέση της μουσικής και της κίνησης που προκαλείται από το μουσικό έργο με σκοπό να
δημιουργήσει μία κατάσταση η οποία διαπραγματεύεται τις αρμονικές και μη αρμονικές
πτυχές της σχέσης των δύο αυτών μέσων.


Κύμα
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΑλίκη Γεωργουλοπούλου
ΣΥΝΘΕΣΗΔώρα Παναγοπούλου (Ασκήσεις κατάδυσεων)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΑλίκη Γεωργουλοπούλου, Λίνα Ευσταθίου
ΜΑΝΤΟλΙΝΟΠάνος Κανελλόπουλος
βΙΝΤΕΟΆρης Μιχαλόπουλος
Δύο γυναικείες φιγούρες, εμπνεόμενες από την κυματομορφή του μουσικού έργου «Ασκήσεις
Κατάδυσης», συνομιλούν κινησιολογικά.
Καθώς κινούνται, η ενέργεια διαρκώς μεταβάλλεται και ο χώρος ανασχηματίζεται.
Πρόκειται για ξεχωριστές οντότητες ή δύο εκδοχές του ίδιου ατόμου;
Μια απόπειρα καταγραφής της αναζήτησης και της συμφιλίωσης με τις ανθρώπινες επιθυμίες.


WorldCrack 404
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΜόσχου Μαρία
ΣΥΝΘΕΣΗΔημήτρης Καραγεώργος
ΧΟΡΕΥΟΥΝΑλεξάνδρα Κωστοπούλου, Μαρία Μόσχου,
Ξένια Σταθούλη, Όλγα Δημητράκη
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣΔημήτρης Μπλέτσης
VIDEO MAKER Εριφύλη Νικολακοπούλου
To Worldcrack 404 (ή αλλιώς WC 404 ) ιδρύθηκε και κυκλοφόρησε στη βόρεια Αμερική το
1492. Διαδραματίζεται στο υπαρκτό σύμπαν με ρεαλιστική διάθεση. Κατατάσσεται στα μαζικά
διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων πολλαπλών παικτών. Είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής.
Με 30.000 συνδρομητές στην αρχή της κυκλοφορίας του, ενώ πλέον έχει φτάσει τους 965
εκατομ. συνδρομητές κατακτώντας την 1η θέση των δημοφιλέστερων παιχνιδιών. Από το 1492
έως το 2017 έχουν κυκλοφορήσει συνολικά 3 επεκτάσεις. Η τελευταία,
Worldcrack 404, Earth
Damage
(2017) αποτελεί την ιστορική αναδρομή από την 1η έκδοση μέχρι και σήμερα.
Προσοχή: - αποτελεί προϊόν κοινωνικοπολιτικής κριτικής
- στις απομιμήσεις
- «Ελληνικό προϊόν»


Ralugerri
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΓεωργία Μαυράκη, Φωτεινή Σταματελοπούλου ΣΥΝΘΕΣΗΘοδωρής Φοινίδης
(Others)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΒίκυ Αλεξανδράκη, Ηλέκτρα Βόσσου, Ελένη Βουλτσίδου,
Δάφνη Δούλη, Αλεξάνδρα Δρανδάκη, Εύα Κουτσουπάκη, Βαλιάννα Σιμιτάκου,
Αγάπη Τσεσμελή, Χριστιάννα Φελούκα
ΕΝΔΥΜΑΤΟλΟΓΟΙ Νάνσυ Κουφογιάννη,
Κανέλλα Διονυσοπούλου
βΙΝΤΕΟ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Eυγένιος Χασιώτης
Η ιστορία μίας οικογενείας υβριδίων εξελίσσεται σε διαφορετικούς χώρους και σε
διαφορετικές στιγμές στον χρόνο, το έτος 3011. Στο έργο «Others» του Θοδωρή Φοινίδη, οι
ήχοι περικυκλώνονται από θόρυβο. Ο λευκός θόρυβος είναι ένας ήχος που αποτελείται από
τυχαίους συνδυασμούς όλων των συχνοτήτων οι οποίες είναι κατανεμημένες με την ίδια
ενέργεια σε όλο το ακουστικό φάσμα. Κάτι σαν μια νομοτελειακή ισονομία συχνοτήτων.
O Θόρυβος ως κύριο ηχητικό συστατικό το οποίο αποτελείται σχεδόν στο σύνολό του από
αποσπάσματα άλλων έργων και ήχων, συμβολίζουν έννοιες όπως «εγώ», «εμείς», «οι άλλοι».
Πόσο «εγώ» περιέχεται μέσα στους «άλλους» και πόσοι “άλλοι” περιέχονται μέσα στο «εγώ».
Επηρεασμένες από στιγμιότυπα της sci-fi αισθητικής και του ηχητικού τοπίου της σύνθεσης του
Θοδωρή Φοινίδη, οι χορογράφοι διαμορφώνουν ένα παράδοξο τοπίο διαπραγματευόμενες τις
δυναμικές της ομάδας όπως προκύπτουν στο πλαίσιο μίας οικογενείας ουδέτερων πλασμάτων.

Κυριακή 28


Λίγο πριν
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΕλένη Πανταζάτου ΣΥΝΘΕΣΗΝίκος Παναγιωτάκης (Melancholia-fuge)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΜίνα Ανανιάδου, Έφη Δήμου, Αθηνά Κυρούση, Γεωργία Μαυράκη, Ελένη
Πανταζάτου, Ελισσάβετ Πλιακοστάθη
Εμπνεόμενοι από τη μουσική του Νίκου Παναγιωτάκη, σαν σε όνειρο όπου ο χρόνος
διαστέλλεται, οι χορευτές αρχικά βυθίζονται σε μια στιγμή μελαγχολίας. Στο δεύτερο μέρος
πάμε πίσω στο χρόνο, λίγο πριν την πτήση, στο σημείο εκείνο πριν τη βουτιά σε σκούρα
θάλασσα, στη θάλασσα των όσων ονειρευόμαστε. Εκεί όπου οι φόβοι ξεπηδούν, εκεί που
φεύγουμε λίγο πριν συναντηθούμε.
Οι χορευτές, συνομιλώντας με τη μουσική και αγκυροβολώντας ο καθένας στον ήχο ενός
μουσικού οργάνου, συνθέτουν εν τέλει τη δική τους φυγή. Ενώ παράλληλα ο Χρόνος, Νικητής,
τους παρατηρεί, άλλοτε γιατρεύοντας και άλλοτε προσπερνώντας τους.

Χόριο(ν)
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ - ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Φρύνη Βρεττού
ΣΥΝΘΕΣΗΔώρα Παναγοπούλου (Ήθελα το τραγούδι μου να’χει μια λέξη)
Το Χόριο(ν) είναι η μεμβράνη που περιβάλλει το έμβρυο στη μήτρα και εξέρχεται με
αυτό αμέσως μετά τη γέννηση. Το έργο είναι ένα σόλο για μία γυναίκα εγκλωβισμένη
στις καθημερινές συμβάσεις. βιώνει την εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στη προσωπική
φιλοδοξία και τη ματαίωση που γεννούν τα υπαρξιακά θέματα της γέννησης και του
θανάτου. Όταν φαινομενικά σπάει η μεμβράνη, πόσο ελεύθερος είναι τελικά κανείς;
Βασική κινητική ιδέα του έργου είναι η χρήση του υλικού που μεταμορφώνεται. «‘Ηθελα το
τραγούδι μου να ‘χει μία λέξη», είναι ο τίτλος και τα μόνα λόγια του μουσικού έργου της
Δώρας Παναγοπούλου, δανεισμένα από τον ποιητή Δημήτρη Κοσμόπουλο.


Mystery of r/r/r
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΌλγα Σπυράκη (ομάδα Soyuz)
ΣΥΝΘΕΣΗΣοφία Καμαγιάννη
ΧΟΡΕΥΟΥΝΝίκος Γαρόζης, Όλγα Σπυράκη
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣΠαύλος Μαυρίδης
Το κομμάτι αυτό, του 2004, αποτελείται από 3 μέρη που γεφυρώνονται μεταξύ τους με σόλο
πιανιστικά περάσματα. Το «μυστήριο» αναφέρεται στον εσωτερικό κόσμο της συνθέτριας
εκείνης της εποχής, όπως και σε διάφορες αφηρημένες αισθήσεις χωρίς λογική εξήγηση.
Το οστινάτο (επαναλαμβανόμενο μουσικό μοτίβο) του τρίτου μέρους βασίζεται στη λέξη
«άλυτο», με το μυστήριο να έχει αυτή την κατάληξη. Η χορογράφος ερμηνεύει κινητικά
το «μυστήριο» ως την ιδιαίτερη διαδρομή μιας σχέσης ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, όπου η
επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα, που αποτελεί την πορεία της σχέσης, σε συνδιασμό με
το πάθος, που υπήρξε η αφετηρία της σχέσης,οδηγούν στιγμές τόσο έντονες όσο και άλυτες,
με μόνο δεδομένο τον κοινό σκοπό των δυο ερωτευμένων, να παραμείνουν μαζί, καθώς ο
ένας έχει Ανάγκη τον άλλον...


Enlightment
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΆννα Αντωνιάδου ΣΥΝΘΕΣΗΓιώργος Παπουτσής (Νόστος ΙΙ)
βΟΗΘΟΣ ΧΟΡΟΓΡΑΦΟΥ Ιωάννα Κερασοπούλου ΧΟΡΕΥΟΥΝΆννα Αντωνιάδου, Χριστίνα Γαζή,
Ιωάννα Κερασοπούλου, Γιάννης Μήτσος, Μυρτώ Σχοινοπλοκάκη
Η χορογραφία, βασιζόμενη στο έργο «Νόστος II» του Γ. Παπουτσή, είναι μια αναφορά στο
Φως και την πορεία του Ανθρώπου προς αυτό. Από την γέννησή του, ο άνθρωπος αναζητά,
εξαρτάται και θεοποιεί το φως, αφού είναι η βάση της ζωής. Το έργο έχει συμβολικό χαρακτήρα
εκφράζοντας τις ιδιότητες του φωτός σε βιολογικό – φυσικό και πνευματικό επίπεδο, μέσα από
μια ιστορία μετάβασης καταστάσεων, εμπνεόμενη από το Σπήλαιο του Πλάτωνα.
Κάποιοι άνθρωποι-ψυχές είναι δέσμιοι με περιορισμό στον χώρο, τις αποφάσεις και τις κινήσεις
τους, συνηθισμένοι να ζουν χωρίς να βλέπουν φως. Αποκομμένοι, ο καθένας στον δικό του
κόσμο ψευδαίσθησης, τσακώνονται. Ένας από αυτούς αντιλαμβάνεται κάτι πέρα από το σκοτάδι
που τόσο καιρό ζούσαν, ελευθερώνεται και γνωρίζει το φως. Επιστρέφει στους άλλους για να
διηγηθεί. Η μετάβαση ξεκινά. Οι ψυχές γνωρίζοντας τις ιδιότητες του φωτός, αλλάζουν και
εξελίσσονται προς κάτι διαφορετικό. Ο αρχικός τους κόσμος μετατρέπεται σταδιακά σε έναν
πολυδιάστατο, ειρηνικό κόσμο συνύπαρξης και αγάπης.
Έλξη
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΛίνα Ευσταθίου ΣΥΝΘΕΣΗΣπύρος Μάζης (10 Dimensions - AEB 160)
ΧΟΡΕΥΟΥΝΓιάννα Αλαμάνου, Αλίκη Γεωργουλοπούλου, Λίνα Ευσταθίου,
Βιβή Μπρακουμάτσου
VIDEO ART Σπύρος Μάζης
Η χορογραφία είναι επηρεασμένη από την έμπνευση του συνθέτη και τον τρόπο που δημιούργησε
τη μουσική. Το κομμάτι 10 Dimensions – AEB 160 είναι εμπνευσμένο από την επιστημονική θεωρία
της ύπαρξης δέκα διαστάσεων στο σύμπαν. Προέκυψε από την εξερεύνηση των αρμονικών
σειρών και των σχέσεων των διαστημάτων μεταξύ τους. Η αναπαράσταση μουσικά έγινε
χρησιμοποιώντας 16 αρμονικούς ήχους για κάθε διάσταση, με τρεις βασικές νότες (ΑΕβ 10x16).
Παρόλα αυτά εξακουλουθούμε να αντιλαμβανόμαστε αυτό το 10(?)-διάστατο σύμπαν μέσα
από τις 3 μόνο διαστάσεις του, έχοντας αρχίσει δειλά να φλερτάρουμε με την 4η. Γι’ αυτό
χρησιμοποιούνται 3+1 χορεύτες, σε μια προσπάθεια να αναπαριστήσουν την κίνηση των
πλανητών και τον τρόπο που επηρεάζουν ο ένας τον άλλον, παραμένοντας σώματα που η επαφή
μεταξύ τους, ακόμα και από απόσταση δημιουργεί συναισθήματα, περιέργεια, χαρά, φόβο.
Η επιθυμία είναι όχι να εξηγήσουμε αλλά να υποκλιθούμε στο μυστήριο και στην ιδέα ότι τίποτα
δεν αρχίζει, τίποτα δεν τελειώνει, όλα αλλάζουν και όλα συνδέονται
Blue Point
(Συντελεστές και σημείωμα για την χορογραφία, στο πρόγραμμα του Σαββάτου)
Ralugerri
(Συντελεστές και σημείωμα για την χορογραφία, στο πρόγραμμα του Σαββάτου)

Media

Newsletter

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο για να μπορείτε να ενημερωθείτε άμεσα για τα νέα μας..

Επικοινωνια

Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101 (Μετρό Βικτώρια)

Social Media

Ακολουθήστε μας στα social media